مثل اینکه به مرور و به موازات فرو رفتن بیشتر نظام در هَچَل، فیوزهای بیشتری از مغزِ اراذلِ نخبه ی حکومتی میسوزد. فرزانه ی عظما، سیدعلی آی کیو که در نخستین واکنش نسبت به قیام مردمی در عاشورای ۶ دی، طبق شِر و ور منحصر بفرد و تاریخی « اظهار نظر سیاستمداران دنیا پیرامون حوادث اخیر در این کشور را ناشی از “خباثت ها و خود مهره شدن در جهت تغییر حقایق و واقعیت ها” خواند و آنها را متاثر از “رسانه های صهیونیستی و بیگانه دنیا” دانست» که به عبارتی یعنی سیاستمداران بیگانه فریب رسانه های بیگانه را خوردند! احتمال دارد منظور از یکی از این بیگانه ها «موجودات کرات آسمانی دیگر» باشد، حالا کدامیکی معلوم نیست. از طرفی سرچماقدار احمدی مقدم هم که در اولین واکنش به زیر گرفتن معترضان توسط ماشین پلیس گفته بود که ماشین را دزدیده بودند، و کم مانده بود خبرنگار پرسشگر را به باتومهای کهریزک آغشته کند، یک روز بعد وقتی دید نسخه دیگری از فیلم در آمده که در آن دو وانت پلیس را نشان می دهد، گفت اصلن این فیلم ها قلابی است. آخرش نفهمیدیم دزده قلابی بود یا پلیس ه واقعی؟

پیاده رو :  گذرگاهی ست ناهموار به موازات خیابان برای پارک خودرو، عبور موتورسیکلت ، دستفروشی کالای وازده، بساط گدایی، حفر چاههای بی حفاظ، نصب موانع ایذائی و نیزتردد برخی عابران پیاده  که هنوز به حرکت در حاشیه ی سواره رو عادت نکرده اند. دراینجا به آن، «مارپله در شهر»، «چاله گاه تصادفی» و نیز، «نقطه ی تلاقی کلیه احجام زنده و موتوری» می گویند.

مثال: «جواد ماشینت رو تو پیاده رو پارک کن، بعدش همونجا بهت موتورسواری یاد می دم»

خاله زنک بازی : وقت گذرانی با فضولی در امور دیگران، رفتاری ست نهادینه در ژن ما ایرانی های عزیز، که طی مراحل تجسس و کنکاش و بررسی مسائل و ویژگی های ظاهری، خصوصی، خانوادگی و شغلی دیگران، به جمع آوری اطلاعات پرداخته و با یکی از دوستان، آشنایان و یا اقوام، ساعت ها وقت را صرف خبررسانی به یکدیگر، تحلیل و بررسی و نتیجه گیری و صدور حکم اخلاقی، انسانی و یا محکومیت سوژه می کنند. از مهمترین تفریحات ما به شمار رفته و افتخار ثبت آن در تاریخ علوم انسانی با نام پاک قوم آریا عجین شده است. عناوین دیگر آن عبارتند از «اشرف اللذائذ»، «دیدی یارو چی کار کرد؟» و نیز، «دیگه چه خبر؟». گرچه ثبت آن به نام زنان ایرانی روایت شده اما مردان ایرانی نیز در رقابت فشرده با آنان قرار دارند.

 مثال: خب اکبر جون! از زهره خانم فامیل نرگس اینا،چه خبر؟

موارد ضروری؛ دو فرد حاضر و یک آشنای غائب

نفت : طلای سیاه، مایع فسیلی سیاه رنگ، لزج و ارزشمند برای تهیه ی انرژی، که تحت شرایط ویژه و طبیعی، در لایه های زیرزمینی کشور به مقدار محدود، تولید شده و حق کشف و استخراج و فروش و بهره برداری از آن با حکومت است. عواید فروش آن صرف پل توجیبی حاکمان، گدا پروری و صدقه دادن به ملت، سرقت و اختلاس مدیران محترم کشور، باج به دول خارجی، خرید فن آوری دست سوم ، واردات بنجل چینی، چماق و ابزارآلات سرکوب  و نیز امور تبلیغات حاکمین می شود.

اسامی دیگر آن: «منبع الاستحمار»، «مال ملت مال ماست، مال ما هم مال خودمونه» و نیز «بفروش تا باشیم» می گویند.

مثال: « بیا یه میلیون بشکه بفروشیم، نصفش رو باتوم بخریم، یه چارمش رو بدزدیم، بقیه رو یا باج بدیم یا بدیم یارانه، چطوره؟»

از پرداخت هیچ هزینه ای برای آگاهی رویگردان نباش، زیرا هرگز از پس هزینه های جهل برنخواهی آمد.

زلزله : زمین لرزه.  بلایی ست طبیعی در اثر لرزش پوسته ی زمین و آزاد شدن انرژی گسل ها رخ می دهد و وقوع آن در کشور ما به یکی از روشهای کاهش جمعیت در مقیاس ده ها هزارنفری، جذب کمک های نقدی بین المللی برای مقامات زلزله نزده ی دولتی، ۴۰ روز غم و غصه خوردن ملی ، یادآوری قولهای پیشین پس از زلزله ی قبلی و تولید قول و قرارهای جدیدی ست که تا زلزله ی بعدی، از لذت آلزایمر جمعی، بهره مند می گردند. ایرانیان در چند روز نخست که از زلزله می گذرد، با حس انساندوستی شدید خود به ارسال کمک هایی که توسط ارگانهای دولتی به مقصد نامعلوم! حمل می شوند ونیز برپایی مراسم عزاداری و دنبال کردن اخبار تلفات و فاجعه، می پردازند و در اندیشه ی پیشگیری برای صدمات کمتر در آینده می افتند اما فقط در همین مرحله می ماند. معمولن چند روز پس از وقوع زلزله حراج چادرهای برزنت مرغوب آمریکایی و وسایل امداد سوییسی در میدان گمرک تهران آغاز می شود. همینطور تورنمنت بازدید های سرزده ی مسئولین حکومت به مناطق زلزله زده و وعده و عید دادن  به مدت یک هفته ادامه یافته و یک ماه بعد، این تجربه ای است تاریخی، که به زباله دان ذهن جمعی سپرده شده است. معمولن یکی از نگرانی های عمده برای قشر روحانی محترم در هنگام زلزله، افتادن از طبقه ی بالا بر روی عمه جانشان است و در این باب طی نسخ متعدد حل المسائل سقوط بر روی وی و کاهش صدمات احتمالی را منتشر کرده اند.

بوق : صوتی ست نکره، که از درون قطعه ای داخل اتومبیل یا موتورسیکلت یا وسیله نقلیه ی دیگر، خارج می شود. استفاده ی آن برای موارد زیر است

یک- ارسال چند فقره فحش آبدار و ناسزای ابتکاری! به زمین و زمان و محتملن راننده ی مخاطب

دو- سلام و علیک با رفقا، اهالی محل، فک و فامیل

سه – خداحافظی و وداع لوطی مآبانه با افراد مذکور در بند دو

چهار – اعلام سبز شدن چراغ راهنمایی بصورت هوشمند و در کسری از ثانیه به راننده جلوئی

پنج- ابراز شادمانی در کاروان عروس

شش – خوشحالی از برد تیم فوتبال مورد علاقه

هفت – خبر کردن کسی تا دم در بیاید، در این حالت رل زنگ خانه را بازی می کند

هشت – اعلام تشکر از کسی که سهواً به شما راه داده

نه – رفیق بازی، دختر بازی، معرفت بازی و اعلام حضور

ده – و بالاخره هشدار به راننده ی دیگر در فرهنگلستان، که از آن به عنوان بلندگوی منویات درونی یاد شده است.

مثال : بوق بزن این مرتیکه بره جلو، بعد بوق بزن جواد اونور خیابون ما رو ببینه

تصادف: سانحه ای ست که از برخورد دو یا چند وسیله ی نقلیه با هم بوجود آمده و منجر به آسیبهای مالی و جانی به طرفهای درگیردر هنگام وقوع یا ناشی از کتک کاری پس از وقوع، می شود. هر تصادف علاوه بر طرفین قضیه، شامل جذب عده نامحدودی از رهگذران و رانندگان سایر خودروها به عنوان پای ثابت و بیکار برای اظهار نظرات کارشناسی، لدت بردن از کتک کاری طرفین و احیاناً شرکت در آن و سپس میانجیگری ریش سفید مآبانه مابین طرفین است! در فرهنگلستان، از آن به معنای سرگرمی خیابانی، جریان تخلیه ی استرس و نیز جریانِ حالگیری ناکام، یاد شده است!.

مثال: ممد! بدو بریم سر کوچه تصادف شده، دو نفر مردن! بریم، ببینیم یه کم حال کنیم

اجزای لازم؛ چند تا آدم عصبی،یک سیاهی لشکرآدم بیکار و وسیله ی نقلیه با بیمه شخص ثالث به تعداد مکفی